اطلاعات‌محور

ووی‌تک خرسی جنگنده در کارزار جنگ جهانی که از البرز به ایتالیا رسید

وو‌ی‌تک خرسی است که از کوه‌های البرز که در جنگ جهانی دوم علیه نازی‌ها جنگید.

به گزارش دوئیچه وله فارسی، سال ۱۹۴۴ زمانی که لهستانی‌ها در ایتالیا با نازی‌ها می‌جنگیدند، سربازی غول‌ پیکر دوش به دوش آنها با دشمن ‌جنگید و تبدیل به قهرمان ملی لهستانی‌ها شد. یک سرباز عجیب در جنگ جهانی دوم، سربازی به بزرگی یک متر و ۸۰ سانتی‌متر و ۲۲۰ کیلو وزن که شانه به شانه‌ی نیروهای لهستانی، در واحدی که اکثرا جوان بودند علیه آلمان نازی و نیروهایش می‌جنگید. ووی‌تِک نه انسان که یک خرس قهوه‌ای و نام لهستانی‌‌ای که بر او نهاده بودند به معنای “جنگجوی خندان” بود.

ووی‌تِک خرس قهوه‌ای بود که سربازان لهستانی آن را از کوه‌های البرز به ایتالیا آورده بودند. از طرفی ووی‌تِک مانند دیگر همرزمانش، اهل لهستان نبود. این خرس قهوه‌ای که بعدها سرباز و به یکی از قهرمانان ملی لهستان تبدیل شد، اهل کوه‌های البرز بود و از شمال ایران می‌آمد.

در سال ۱۹۴۲ در کوه‌های البرز، نوجوانی ایرانی، این خرس قهوه‌ای را در زمانی که هنوز توله خرس بود، بزرگ می‌کرد. گفته می‌شود که سربازان لهستانی این خرس را در ازای کمی پول خرد، شکلات، یک چاقوی جیبی سوییسی و یک کنسرو گوشت از نوجوان گرفته‌اند. توله خرس کوچک، دو سال بعد تبدیل به خرس قهوه‌ای غول پیکری شد که در کنار سربازان لهستانی می‌جنگید.

ووی‌تک خرسی جنگنده در کارزار جنگ جهانی که از البرز به ایتالیا رسید

ووی‌تک و جنگ جهانی دوم

از طرفی هم سربازان لهستانی که در جنگ حامی نیروهای بریتانیایی بودند، می‌بایست در ایران با سپاه ارتش نازی روبرو می‌شدند.

جنگ جهانی دوم زخم‌های عمیقی بر خاطره جمعی لهستانی‌ها بر جای گذاشت اما سرگذشت و سرنوشت این خرس ایرانی یکی از معدود کورسوهایی است که در هجوم وحشت و جنگ، خاطره‌ای خوش برای لهستانی‌ها به یادگار گذاشته‌است.

بیشتر بخوانید
دست نوشته‌های نسبیت آلبرت انیشتین به قیمت ۱۱ میلیون یورو فروخته شد

روزنامه‌ی آلمانی‌ زبان “اشترن” در مطلبی در همین باره، از خاطرات یکی از سربازانی که در آن روزگار تنها ۱۷ سال داشت و بر اساس معیارهای امروزی ما کودک‌سرباز به شمار می‌رفت، می‌گوید.
این کهنه‌سرباز می‌گوید:

احساس می‌کردم ووی‌تِک برادر بزرگم است.

ووی‌تِک بازیگوش و با استعداد، از سربازی که مراقبش بود، عادت‌ها و رفتارهای رایج میان سربازان را یاد گرفته بود. برای مثال رفتارهایی مانند سلام دادن، نوشیدن  آب‌جو و سیگار کشیدن را یاد گرفته‌بود. البته سیگار کشیدن که نه اما قورت دادن سیگارها، از جمله عادت‌ها و کارهایی بود که سربازان لهستانی به خرس قهوه‌ای آموخته‌بودند.

داستان‌های زیادی از این خرس بر سر زبان‌ها هست. از جمله برهم‌ زدن شام کریسمس در سال ۱۹۴۲. به این شکل که ووی‌تِک وارد انبار مواد خوراکی شده و همه‌ی خوراکی‌های تدارک‌ دیده‌شده رابه تنهایی خورده بود.
در فلسطین هوا برای خرس قهوه‌ای بسیار گرم بود اما او می‌دانست راه‌ چاره فرار از این گرمای طاقت فرسا چیست!
ووی‌تک مخفیانه به چادر حمام می‌رفت و آنچنان ماهر شده‌بود که می‌توانست شیر آب چادر حمام را هم باز کند اما زندگی بامزه‌ و کارهای سرگرم‌کننده‌ی خرس قهوه‌ای با اعزام نیروهای لهستانی به ایتالیا به پایان رسید.

ووی‌تک خرسی جنگنده در کارزار جنگ جهانی که از البرز به ایتالیا رسید

 جنگاوری ووی‌تک

بریتانیایی‌ها در ابتدا نمی‌خواستند ووی‌تِک را به همراه سربازان با خود ببرند. تحت همین شرایط سربازان لهستانی هم شروع به مخالفت کردند که “سرباز ووی‌تِک روح مبارزه را در ما سربازان لهستانی بیدار می‌کند.”

گفته می‌شود که سربازان لهستانی مخفیانه خرس محبوبشان را تا درجه‌ی یک سرباز واقعی با شماره‌ی خدمت و کارت سربازی ارتقا داده‌بودند. به این ترتیب خرس داستان واقعی، وارد نبرد خونین مونته کاسینو  شد. نبردی که از ۱۷ ژانویه تا ۱۸ مه ۱۹۴۴ ادامه داشت.

بیشتر بخوانید
10 قانون موفقیت در فروش | چگونه به یک فروشنده ماهر تبدیل شویم؟

در این نبرد بود که ووی‌تِک برای اولین بار زیر آتش خمپاره و گلوله‌ی نیروهای آلمان نازی قرار گرفت. ووی‌تِک در ابتدا واکنش قهرمانانه‌ای نشان نداد. حیوان وحشت زده، از درختی بالا رفت و از آن بالا همرزمان انسانش را می‌دید که چگونه زیر آتش آلمانی‌ها تلاش می‌کردند، مهمات را به خمپاره‌اندازان برسانند.

ووی‌تک خرسی جنگنده در کارزار جنگ جهانی که از البرز به ایتالیا رسید

افسانه‌ای به نام ووی‌تک

طبق “افسانه‌ی خرس لهستانی“، ووی‌تِک از درخت پایین آمد، روی پاهای خود ایستاد و پنجه‌هایش را برای کمک جلو آورد. گفته می‌شود که او توانسته‌است سه جعبه خمپاره را در میدان نبرد، از میان دود و آتش جابه‌جا کند و به این ترتیب ووی‌تِک جای خود را در آرامگاه ابدی قهرمانان لهستان باز کرد.

هرچند که این ماجراهای نقل‌شده رنگ و بوی افسانه و اغراق دارند اما حتی کهنه سربازان بریتانیایی هم در فیلم مستندی به نام “خرسی که به جنگ رفت“، از خرسی تعریف می‌کنند که در میان آتش و جنگ خمپاره حمل می‌کرده‌است.

با پایان جنگ، ووی‌تِک به باغ‌وحش ادینبرو منتقل شد و تا فرارسیدن مرگ در سال ۱۹۶۳ در آنجا زندگی کرد. نام او هرگز فراموش نشد و حتی مجسمه‌هایی از وو‌ی‌تک برپا شد.به پاس زحماتش نوشیدنی‌ای را به نام او نام گذاری کردند و کتاب‌ها و فیلم‌ها داستان او را هنوز که هنوز است زنده نگه داشته‌اند.

ووی‌تک خرسی جنگنده در کارزار جنگ جهانی که از البرز به ایتالیا رسید

بیشتر بخوانید: خلیل عقاب، عقابی که مجبور به ترک آسمان و بازشگت به آشیانه شد!

مهان صمدی طاری

جست‌وجو‌گر و تحلیلگری که سعی دارد با تمام استعدادها و توانایی هایش پیش از هر چیزی، انسان باشد. «دل مرنجان که ز هر دل به خدا راهی هست!»

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

فقط نام را وارد کنید. نیازی به ثبت ایمیل نیست.

نوزده − سیزده =

دکمه بازگشت به بالا