اطلاعات‌محوراقتصادیتکنولوژیجهان

استفاده از زباله‌های پلاستیکی برای کمک به رفع کمبود شن و ماسه

آیا دنیا کمبود شن و ماسه دارد؟

به گزارش سایت خبری بی‌بی‌سی، در ابتدا، این سوال ممکن است کمی عجیب و غریب به نظر برسد. از این گذشته، شن و ماسه گستره وسیعی از سواحل و بیابان‌ها را در سراسر جهان پوشانده است. با این وجود، این ماده اولیه در ساخت و تولید مواد دیگر به مقدار زیادی مورد استفاده قرار می‌گیرد. فقط در بخش ساختمان سالانه ۴۰ تا ۵۰ میلیارد تن شن و ماسه در سراسر جهان استفاده می‌شود. این امر به دلیل تولید بتن انجام می‌شود که به طور معمول از ۲۵ درصد شن تشکیل می‌شود.

مشکلی که در مورد تأمین آن وجود دارد این است که بیشتر شنهای صحرایی یا ساحلی نامناسب هستند. شنهای کویر خیلی صاف هستند و شنهای ساحلی نمک زیادی دارند. این بدان معناست که شن و ماسه به طور معمول از رودخانه‌ها لایروبی و استخراج می‌شود و آسیب زیست محیطی آن باعث ‌شده است در سال‌های اخیر تعدادی از کشورها از جمله هند، کامبوج و ویتنام ممنوعیت‌هایی را برای استخراج شن و ماسه اعمال کنند. تأثیر مهم آن، مسئله تأمین شن و ماسه در کشورهایی مانند چین و هند است که تحت رونق ساخت و ساز قرار دارند و دارای بزرگترین و دومین بخش بزرگ ساخت و ساز هستند.

کمبود شن و ماسه در هند به افزایش گسترده استخراج غیرقانونی آن توسط باندهای حلافکار معروف به مافیای شن منجر شده است. این گروه‌ها به ده‌ها قتل مرتبط بوده‌اند، از جمله قتل جاگندرا سینگ، روزنامه نگار تحقیقی در سال ۲۰۱۵. شوبه باتیا، استاد مهندسی عمران و محیط زیست در دانشگاه سیراکیوز می‌گوید:

مردم درک نمی‌کنند که کمبود شن و ماسه وجود دارد. مسئله ساخت و ساز است. ما با سرعت بی‌سابقه‌ای در حال ساختن شهرها و جاده‌ها هستیم. اما بسیاری از ما همچنین درک نمی‌کنیم که از شن و ماسه برای مواردی مانند صفحه نمایش گوشی‌های هوشمند و تلویزیون، صفحات خورشیدی و سایر موارد الکتریکی هم استفاده می‌شود.

برای کاهش نیاز به شن و ماسه، تعداد کمی از محققان در حال جستجو برای استفاده از گزینه‌ها، به فناوری و نوآوری روی آورده‌اند. دکتر جان اور، مدرس سازه‌های بتنی در دانشگاه کمبریج است. تحقیقات او نشان داده است که زباله‌های پلاستیکی را می‌توان طبقه بندی، تمیز و خرد کرد و به عنوان جایگزین ماسه در ساخت بتن استفاده کرد. او به طور خاص تأثیر بالقوه این راه حل را در هند بررسی کرده است. در اینجا هزینه شن و ماسه سر به فلک می‌کشد. در حالی که برآوردها حاکی از آن است که روزانه ۱۵۰۰۰ تن زباله پلاستیکی در کشور دور ریخته می‌شود. دکتر اور می‌گوید:

ما در تحقیقات خود دریافتیم که شما می‌توانید حداکثر ۱۰ درصد از شن و ماسه موجود در بتن را با پلاستیک جایگزین کنید و از همان مقاومت و طول عمر یکسان برخوردار شوید.

به عقیده دکتر اور، برخلاف شن و ماسه، پلاستیک به خمیر سیمان اطراف آن نمی‌چسبد، بنابراین فقط می‌تواند ۱۰ درصد از ماده اولیه را تشکیل دهد. او در ادامه می‌گوید:

اما این کار هنوز هم نیاز به مقدار زیادی شن و ماسه را کم می‌کند و به کاهش حجم گسترده‌ای از زباله‌های پلاستیکی در خیابان‌های هند کمک می‌کند.

از منظر هزینه، استفاده از پلاستیک می‌تواند ارزان‌تر باشد، به ویژه هنگامی که قیمت شن و ماسه با کمیاب شدن افزایش می‌یابد. برای کشورهایی مانند انگلیس این مسئله واقعا مسئله‌ مهمی نیست، زیرا ساخت و ساز زیادی ندارد. اما در کشورهایی که رونق ساخت و ساز دارند، استفاده از پلاستیک در بتن می‌تواند محبوبیت بیشتری پیدا کند. دکتر اور معتقد است که اگر از پلاستیک در ساخت بتن در سراسر هند استفاده شود، می‌تواند ۸۲۰ میلیون تن شن و ماسه در سال صرفه جویی کند.

بیشتر بخوانید
ویرجین گالاکتیک ممکن است 500 میلیون دلار از سهام خود را پس از موفقیت در فضا بفروشد
شن و ماسه ماده اصلی در ساخت بتن است
شن و ماسه ماده اصلی در ساخت بتن است

همچنین، تحقیقات دیگری در مورد استفاده از سایر مواد زائد در بتن به جای شن و ماسه مانند لاستیک‌ها یا شیشه‌های خرد شده قدیمی ماشین‌ها در حال انجام است. علی رغم این نوآوری‌ها، دکتر اور و دیگر کارشناسان نسبت به اتکا زیاد به آن هشدار می‌دهند. در عوض آنها به تغییرات در طراحی ساختمان به عنوان یک راه حل مناسب‌تر در دراز مدت اشاره می‌کنند. دکتر اور می‌گوید:

اغلب سازه‌ها با ویژگی‌هایی بیش از حد مورد نیاز طراحی می‌شوند. آنها از بتن بیش از حد استفاده می‌کنند. این مسئله بسیار بزرگی است. صرفه جویی در بتن به میزان ۳۰ تا ۵۰ درصد امکان پذیر است و این «طراحی بیش از حد» در انگلیس نیز اتفاق می‌افتد.

وینس بیزر، نویسنده کتاب «جهانی در یک دانه: داستان شن و ماسه و چگونگی تغییر شکل تمدن»، نگرانی‌های خود را بازگو می‌کند. او می‌گوید:

بسیاری از ایده‌های امیدوار کننده برای طراحی و ساخت ساختمان پیشنهاد می‌شود، اما هیچ کار مهمی در مقیاس واقعی اتفاق نمی‌افتد. مفاهیم دوست داشتنی اما بسیار کوچک و بسیار تجربی هستند.

آقای بیزر توضیح می‌دهد، از میان راه حل‌های دیگر، ایجاد یک سازمان صدور گواهینامه بین‌المللی برای شن و ماسه است. سازمانی مانند شورای نظارت بر جنگل که گواهی می‌دهد تولید چوب از جنگل‌هایی با مسئولیت‌پذیری مدیریت می‌شود. او می‌گوید:

هیچ دلیلی وجود ندارد که ما نتوانیم همان کار را با شن و ماسه انجام دهیم. می‌تواند نوعی گزارش تنظیم شود که می‌گوید این شن و ماسه به طور پایدار استخراج شده یا باعث تخریب زیاد نشده است.

در نهایت این امر به تلاش جمعی از افراد، دولت‌ها و سازمان‌های بین‌‍المللی برای کاهش چشمگیر تقاضای جهانی شن و ماسه نیاز دارد. به عنوان مثالی از اقداماتی که افراد می‌توانند برای کمک به حل بحران شن و ماسه جهان انجام دهند، آقای بیزر خاطرنشان می‌کند که حتی کاهش ۱۰ درصدی تعداد اتومبیل‌های جاده‌ای، همراه با استفاده بیشتر از حمل و نقل عمومی، تأثیر بسزایی خواهد داشت. او می‌گوید:

این بدان معناست که ۱۰ درصد خانه‌ کمتری باید پارکینگ داشته باشند و صدها تن شن در هر خانه صرفه جویی می‌شود. همچنین بدان معنی است که شما می‌توانید ۱۰ درصد ساختارهای پارکینگ را کوچکتر بسازید که هر ساله میلیون‌ها تن در مصرف بتن صرفه جویی می‌شود.

با این حال، آقای بیزر تأکید می‌کند که کاهش تقاضا برای شن و ماسه باید بخشی از تلاش گسترده‌تر برای کاهش مصرف زیاد منابع طبیعی تلقی شود. او می‌گوید:

شن و ماسه در واقع فقط یک علامت از یک مشکل بزرگتر است. فقط این نیست که ما از شن و ماسه بیش از حد استفاده می‌کنیم، بلکه ما از همه چیز بیش از حد استفاده می‌کنیم. ما از تمام منابع این سیاره با سرعتی استفاده می‌کنیم که نباید ادامه یابد. ما باید به دنبال راه حل‌هایی باشیم که به مشکل اصلی یعنی مصرف بیش از حد منابع طبیعی بپردازد، نه اینکه بپرسیم چه کاری می‌توان در مورد شن و ماسه انجام داد، و سپس جداگانه در مورد تغییرات آب و هوا یا ترافیک تصمیم بگیریم. بسیاری از این مشکلات بهم پیوسته‌اند و راه حل‌ها نیز باید بهم پیوسته‌ باشند.

آخرین خبرها درباره توزیع واکسن کرونا در ایران و جهان

[تعداد: ۰   میانگین: ۰/۵]

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

فقط نام را وارد کنید. نیازی به ثبت ایمیل نیست.

3 × 4 =

دکمه بازگشت به بالا